Judith a.k.a. the vreer

When we first met I used to call hir 'my officer', it reffered to a role (s)he occasionaly played those days. Now that role has been superseded by a more permanent one, being a 'vreer'. We were lovers at that time and we spent almost every day together. Not much later we found out we were soulmates and we still are. Many times I just miss hir company or I want to ask something and I notice (s)he's not there. But the bodily extensions of Internet and mobile phones seem to be designed for us. People ask me all the time what a vreer is and if (s)he doesn't regret certain decisions in hir life. I have to explain over and over again hir place in life and give them hir URL. But people other than the vreer and me only see the gendered life from their point of view, and not to forget their fear of the unknown. They think it should be a problem being a genderblender but Judith and I know that's not the issue. The real problem here is mostly fear of change, fear of losing grip on the binary world. Hey, I should know, because once I was terrified too.....

What is it like being a vreer or genderblender from the point of view of the vreer hirself? Is it hard living as an outlaw in a binary world? Is it fun? Is every day a challenge, a new adventure? Things I'd like to know from hir, and to share with you.

Het volgende interview vond plaats in grandcafe 'Dulac'. Een ruimte ingericht door verschillende kunstenaars en overal waar je kijkt zie je iets nieuws. Een ruimte met een onbepaalde sfeer, een onbestemde identiteit. Kortom, een perfecte plek om een gesprek met d'n vreer aan te gaan. Helaas deed het personeel nogal moeilijk over foto's nemen, dus daar zoek ik nog een andere locatie voor.
Alleereerst vroeg ik Judith hoe ze zichzelf ziet en hoe anderen op zhaar reageren.

"Om te beginnen", zegt Judith, "zijn er verschillende invalshoeken om het vreer zijn te omschrijven." Vervolgens maakt zhe een tweedeling tussen theorie en praktijk. De teorie is inmiddels bekend en de praktijk is volgens Judith heel erg leuk, maar soms heel erg eenzaam. Op de vraag of zhe nu man en vrouw, man of vrouw is antwoordt zhe steevast volmondig "Ja!" Vreer is voornamelijk een verhouding t.o.v de twee erkende seksen. Vreer bestaat dan ook niet op zichzelf. Het is geen identiteit in de zin als 'man' en 'vrouw' dat zijn. Net zoals er zonder spelers (in dit geval de buitenwereld) ook geen spel kan zijn. Voor zhaarzelf is het niet in woorden te vangen en te veranderlijk daarvoor. Ik elk geval heeft Judith zoals zhe het zelf zegt, "A certain need to skip out." Ik doe dan ook geen moeite verder een definitie te formuleren.
Vervolgens vraag ik ik me af, vanwaar die weigering een vaste positie te kiezen? Als antwoord zegt zhe, "Ik kan niet want ik wil niet, en ik wil niet want ik kan niet." Maar soms moet je toch kiezen, en uiteindelijk wordt het toch weer vloeiend.

Doordat Judith geregeld met een baardje rondloopt wordt zhe in dat geval als man benaderd door buitenstaanders. Aan de telefoon is het 7 van de 10 keer meneer. Loopt zhe echter gladgeschoren rond wordt ze bijna altijd voor een vrouw aangezien. Blijkbaar is de gezichtsbeharing een cue voor mannelijke identificatie. Tegen het vreer zijn bestaat nauwelijks agressie, wel tegen zhaar vermeende homo- of vrouwzijn.

De lesbische blues is een van de achtergrondfactoren in Judiths leven, krachtig en vrouwelijk. Maar dat was een paar jaar geleden, het enige wat daarvan rest is zhaar lange haar. Toen droeg zhe ook nog wel eens make-up. Op mijn vraag wat voor effect dat nu zou hebben antwoordt zhe dat het zeker de moeite van het expiriment waard zou zijn. Er zit echter een bepaalde rol aan de make-up vast. De kans om alleen als vrouw te worden gezien is erg groot en maakt dat zhe het spaans benauwd krijgt. Dit uit zich in het mentaal elders verkeren, zoeken naar ontsnappingsmogelijkheden. Zhe refereert hierbij aan vroeger. Zhe was toen wisselend man, jongen, homo, hetero. Eigenlijk had zhe toen al een vloeiende identiteit, misschien zelfs te vloeiend.

Op zhaar werk krijgt zhe vragen als, "Hoe zit dat nu met jou?", "Een collega is bedrijfsbouwdoos, en jij?", "Baard en vrouwennaam, huhuh?" Eerst was Judith onplaatsbaar, maar werd vervolgens als trans geprofileerd.
"Maar namen je collega's daar genoegen mee?"
"Je krijgt daar geen duidelijkheid over". Op zhaar vorige werkplek werd er enige humor aan zhaar baard geplakt. Als men maar kijkt naar de kwaliteit van het werk en niet wie je bent voelt zhe zich thuis. En op zhaar huidige werkplek past zhe zondermeer in het team.

"Als je verbeteringen bij jezelf kon laten aanbrengen, al dan niet chirurgisch, al dan niet mogelijk, waar zou je dan aan denken?"
"Mijn vagina is al een verbetering, en met mijn bortsgroei ben ik tevreden. De protheses die ik had hadden slechts een beperkte functie in tijd en heb ik daarom afgeschaft. Het zijn een dezelfde soort sierade als ringen, alleen lastiger te verwijderen." Verder denkt zhe wel eens aan geslachtsdelen die intern zitten, maar indien nodig extern worden. "Denk je hierbij aan een penis?"
"Nee, meer aan een dildo van vlees, hahaha." Verder denkte zhe aan groffere expressievere wenkbrauwen, "ik heb het niet over prioriteiten, een steviger lijf is een veel grotere prioriteit". Ok wil zhe wel wat gehaaider zijn in het bespelen of verleiden van mensen, verder niet echt.

"Had je nog een vraag aan mij?"
"Had ik eerder aan moeten denken. How would you like to be seduced?....."
De cyborg in Judith komt naar boven. Deze vraag laat de cyborg zien in Judith. "Ik denk dat we het maar hierbij moeten laten ;o)"