Eigenlijk zou ik vanmiddag een rokje aan moet naar het werk. Ik moet erachter zien te komen wie mijn Daniel Cleaver is voordat ik erachter kan komen wie mijn mr Darcy is. Tenzij mr Darcy al weet wie ik ben en wellicht een oogje op me heeft? Verder zat ik gisteren alweer op 2.5 eenheden alcohol (wijn bij de film) en één sigaret... Ik heb me nog niet gewogen, maar om nu mijn gewicht ook te bloggen, je weet nooit wie er meeleest...
Wie gaat er trouwens mee naar 'Pride and Prejudice'? Daar speelt ook een mr Darcy in mee.
Toegevoegd op 29 september 2005, reacties: | e-mail kan ook
Langzaam verander ik in een 'Bridget Jones - nieuwe generatie'. Ik ben tenslotte nog (net) een kind van de jaren zeventig en deze waren nogal turbulent. Bewust was ik er niet bij natuurlijk, maar via de navelstreng is toch het een en ander binnengedruppeld. Volgens mij komt het nu naar buiten. Inmiddels ga ik net als Bridget maar eens een telling bijhouden, hoe persoonlijk dat ook is. Gisteren bijvoorbeeld zat op 1 sigaret en twee eenheden alcohol, de dag ervoor op 2 sigaretten en 3 eenheden alcohol, een groot glas port telt voor twee eigenlijk. Vandaag ben ik clean, single, studerend en fiets zo naar kantoor, heel braaf allemaal. Aldaar ga ik broeden op een disclaimer voor deze site, want zeg nou zelf, u gelooft toch niet alles wat ik hier schrijf toch? Sommige stukjes zijn afdwalingen van mijn ziel, stukjes die ik aan de binnenkant van mijn appendix afschraap zogezegd. En ik kan natuurlijk niet hebben dat men mij staande houdt op straat en mij bestraffend toespreekt...
Toegevoegd op 28 september 2005, reacties: | e-mail kan ook
Inmiddels ben ik erachter wat er gisteren aan de hand was met de wereld. Ik dacht al dat ik zaken zag waarvan ik het bestaan niet had vermoed. Ik werd gisteren wakker en voelde mij heel vreemd, en ik had toen nog niet door dat ook mijn bed enigszins overhelde... Zoals een gewone zaterdag ging ik naar mijn werk en de sfeer was er goed en ook een beetje vreemd. Onderweg was ik bomen en reclameborden tegengekomen die er echt nog niet waren de dagen ervoor. Maar dat heb je in een stad als Amsterdam wel vaker. Dus is het niet per definitie verdacht. Op de werkvloer leek ik vanuit een andere hoek naar mijn collega's te kijken wat een verhelderend effect gaf. Zo had ik hen nog niet eerder bekeken!
Een en ander kan te maken hebben dat ik mij vanaf gisteren een soort van gespleten voel. Niet dat mijn persoonlijkheid gespleten is geraakt overnacht maar toch. Ik ben er nog niet gerust op. Ik sta op een soort driesprong in mijn leven, maar uit die ene richting kom ik net vandaan. Een deel van mij is de ene kant op gelopen en inmiddels is het overige deel de andere kant opgelopen. Een beetje als in de film 'Sliding Doors' (VS, Peter Howitt, 1998) dus.
Maar wat zijn dan mijn metrodeuren waar ik al dan niet nog net doorheen kon glippen? Zijn het de deuren van het Atrium of toch een trein? Twee kanten van een zaak bekijken is zo slecht nog niet. Want er zit weer een keuze aan te komen en het is nog te bezien in hoeverre ik daar iets in te zeggen heb. Vandaag heb ik in elk geval mijn eetlust weer terug, gisterenavond kreeg ik geen hap naar binnen...
Toegevoegd op 25 september 2005, reacties: | e-mail kan ook
Op een doordeweekse avond zit ik zomaar naar Talpa te kijken! En ik weet dat het fout is, en het is pas de 2e keer. Maar ik kan het niet helpen dat Rene Russo in de film speelt. Rene Russo is een vrouw die ik graag wil zijn in een volgend leven. Niet in dit leven want ik ben net een beetje blij met wie ik ben. Zij is een verbeterde versie van Teri Hatcher, en die is weer een verbetering van Sandra Bullock. Verder ga ik niet met vergelijkingen.
Later op de avond maar proberen verder te lezen in m'n studieboek en een aanvang maken met een opdracht over narratologische structuren en verwachtingspatronen etc. Nog twee weken doorbijten bij de Postbank voor ik drie dagen ga werken en meer tijd heb voor opdrachten voor m'n studie.
Toegevoegd op 14 september 2005, reacties: | e-mail kan ook
Oftewel, Hannah voor dummies deel II. Net als veel kinderen had ik vroeger vaak het gevoel dat ik in een film figureerde. Ik loop door een straat en hoor al dan net in mijn hoofd muziek en zie mezelf op het witte doek. Sommige situaties waarin ik verzeild ben geraakt zijn ook te absurd om deel uit te maken van de werkelijkheid, ze zijn meer op hun plek als een scene in een film. Dit gevoel heb ik nog steeds regelmatig en wordt nog eens versterkt door de vele camera's die je tegenwoordig op straat hebt. Aan de andere kant verplaatste ik mij in de actrices die ik zag, toen je nog echte sterren had (hoewel 'la Kidman' dicht in de buurt komt). Dit is nu minder, ik verplaatst me nu meer richting regisseur.
Inmiddels ben ik ook niet meer alleen het subject maar sta ook aan de andere kant, ben de kunstenaar. Al heb ik dan (nog) geen films op mijn naam staan. Ik maak ze in mijn hoofd. Net als andere kunstenaars ben ik wel eens bang dat mijn werk meer aandacht krijgt dat ikzelf. Een voorbeeld waarin deze angst absurdistische proporties aanneemt is de film S1mone. Hierin staat de hoofdpersoon uit de films van Viktor Taransky op de voorgrond terwijl ze niet eens bestaat! Voor het publiek bestaat ze wel maar ze is niet van vlees en bloed. Ze is slechts een marionet, maar de kunstenaar is dat ook. In hoeverre ben ik ook een marionet? En wie trekt er aan de touwtjes?
Toegevoegd op 11 september 2005, reacties: | e-mail kan ook
Heb ik gewoon mijn dag niet of is er meer aan de hand? Vielen beide gebeurtenissen wel binnen een tijdsbestek van 24 uur? Gisterenavond wilde ik tijdens het eten de film 'The Truman Show' maar de videorecorder weigerde dienst, er klonk een akelig geluid en daarna viel er met het apparaat niets meer te beginnen. Een onhandelbaar kind was het geworden. Een telg uit een doorgefokt geslacht. Mijn chirurgische kwaliteiten heb ik erop losgelaten zoals ik vaker doe met onwillige apparaten of kinderen. Hierna slikte het apparaat in kwestie zelfs geen David Bowie meer.
Vanavond heb ik twee stukken 'Desperate Housewives' en 'Gilmore Girls' kunnen kijken totdat ook mijn eigen videorecorder van Philips een akelige kreet uitscheidde. Hierna slaagde het apparaat er niet meer in mij nog van dienst te zijn. Eenmaal geopend merkte ik op dat er bijna een kluwen aan tape binnen het apparaat te ontdekken viel. Ondanks mijn kundigheid heb ik het deksel weer moeten sluiten en breng ik het apparaat zo snel mogelijk ter reparatie. Ik moet trouwens morgenavond weer een (verplichte) film opnemen van de TV voor mijn opleiding en ben nu ernstig gehandicapt zonder videorecorder...
Toegevoegd op 9 september 2005, reacties: | e-mail kan ook
De huidige studie in combinatie met werk laat weinig ruimte voor bloggen. Aan de andere kant zal ik minder moeten gaan werken om meer tijd in de studie te kunnen steken. En voor de studie ben ik regelmatig te vinden op het blackboard van de UVA en schrijf artikelen waarvan ik hier wel stukken zal plaatsen. Voor één vak moet ik een site bouwen en heb maar even een doorverwijzing in elkaar gezet. Later zet ik daar wel een echte site neer met veel filmlinks en stukjes. Er is ook vast wel ruimte voor poëzie gelinkt aan filmmomenten. Een andere opdracht is namelijk een moment of sfeer te beschrijven en te onderzoeken n.a.v. vraagstellingen. Ik heb er al enkele in mijn hoofd, ik kom daar nog op terug.
Vorige week was de intreeweek van de UVA en ik zat meteen in een erg leuke groep! Ze kosten me een vermogen aan sms-jes, dat wel, en nog eens een vermogen aan rose en wijn op alle terrasjes die we aandeden. Daarnaast ben ik blut van ruim 200 euro aan boeken... De komende dagen zal ik mijn groepje wel missen, misschien een enkele nog meer maar daar laat ik me hier niet over uit. je weet nooit wie er mee leest tenslotte! :)
Eten in het Atrium is trouwens goedkoop en heel goed te doen. Het is natuurlijk geen vergelijking met 'Abyssinia', het Ethiopisch restaurant waar ik met mijn zusje en schoonzusje zondag ben geweest. Dat ik van lekker eten houd is erg belangrijk te weten voor dummies. Daarnaast eet ik veel sultana's en pizza. Voor bonbons van Puchini mag je me uit bed sms-en, en Puchini ligt vlakbij de faculteit, dus dummies, grijp je kans en verras mij!
Toegevoegd op 7 september 2005, reacties: | e-mail kan ook