Eigenlijk is 9:00 's morgens veel te vroeg om klanten met problemen aan de lijn te krijgen. "Als ik nu eerst even mijn koffie opdrink kan ik het misschien opbrengen om even naar uw vraag te kijken en of er iets in het systeem te vinden is". Je moet mij niet te vroeg lastig vallen met je hypotheek offerte. "Het komt mij nu niet zo goed uit dat u belt hierover, als u nou gewoon nog een week geduld op kunt brengen, ja?". Buiten de klanten zit ik in een leuk en gezellig team en krijg de nodige bijval als ik ergens niet meteen uit kom. Maar door iets te doen dat zo ver buiten mijzelf ligt heb ik jeukende handen om iets te naaien, knippen of anderszinds te creëen dit weekend... Ik heb enige compensatie nodig. Natuurlijk moet ik opletten dat ik niet te lang bij zo'n bedrijf blijf hangen. Op mijn vorige werk was ik langzaam geestelijk aan het doodgaan...
Gisteren ben ik met twee vrienden uitgeweest en pas om half een lag ik in bed. Het was erg leuk en bovendien had ik het erg nodig! De avond ervoor was ik al met een andere vriendin naar de film 'les Amants' gewest, met Jeanne Moreau in het filmmuseum.

Toegevoegd op 29 juli 2005, reacties: | e-mail kan ook
Het begon met een zoektocht naar de perforator om enkele documenten presentabel te kunnen archiveren. Ik prefereerde de perforator om zijn enige prettige eigenschap welke ik mij kon permitteren. Je moet tenslotte een document pertinent preventief impregneren teneinde perverse neigingen snel de kop in te kunnen drukken. Ik presumeerde dat de perforator zich in een lade zou bevinden maar de primeur bestond uit het vinden van het gewraakte stuk gereedschap op een andere plek dan ik perplex in een ander perspectief vooronderstelde. Hierna kon ik met enige pressie mijn documenten perforeren en perfect archiveren in een formidabele hechtmap van perkament. Het geheel zou een persiflage kunnen zijn van een eerder beschreven persoon welke ik ontmoette op een pessimistisch aandoend perron.
Toegevoegd op 24 juli 2005, reacties: | e-mail kan ook
Het begon donderdagavond met een BBQ van Randstad, hier heb ik meteen kennis gemaakt met mijn nieuwe collega's. Iemand bleef mijn rose aanvullen dus weet ik niet meer hoeveel ik gehad heb, misschien wel een hele fles... Daarna bleef ik nog even hangen op een feestje dicht bij station Sloterdijk, bij de meubelmakers opleiding. Vrijdagavond was ik in Apeldoorn, tussen de Tukkers dus. Hier werd het ook half drie en toen gingen we nog naar Leeuwarden... Zaterdag en zondag ben ik met mijn moeder in Almelo geweest en heb ik haar poolbiljart geleerd. Verder hebben we veel en heerlijk gegeten. Zondagavond nog even langs geweest op het Noodlescafe en natuurlijk met een kleine groep naar La Festa, onze stam-pizzeria. Maandag na de eerste opleidingsdag van de Postbank naar een concert geweest van Willy Deville, lekker swingen! Gisteren nog even koffie verkeerd gehaald bij Miss Riss en vanavond was het klussen geblazen.
Nu kan ik het er nog van nemen. Binnenkort begin ik echt met bellen bij de Postbank en in september begin ik met mijn studie aan de UVA. dan heb ik veel minder tijd en minder geld voor weekenden als bovengenoemd. Ook voor kunstprojecten zal ik minder tijd hebben, al besteed ik daar nu al (te) weinig tijd aan.
Toegevoegd op 20 juli 2005, reacties: | e-mail kan ook (links voeg ik nog toe)
Deze week ben ik weer eens bezig (illegaal?) muziek te downloaden waaronder hele erge voor mijn nieuwe mobieltje. Mijn mobiel had ik nu al kunnen hebben als ik niet op zoek was geweest naar een tas voor mijn Brompton. Morgenvroeg thuisblijven dus! Maar even terug naar de muziek, 'brandend zand' bijvoorbeeld komt in twee uitvoeringen, een van Anneke Gronlöh en een van Gert Timmerman. In beide teksten is het niet gezellig in de woestijn, in een verloren land. Ik stel me daar Irak bij voor, met olieplatforms in de verte, tanks die lange sporen trekken in het zand. Olie stroomt brandend uit een pijpleiding. Deze muzieknummers zijn echter van lang voor de oorlog in Irak, ik ben echter erg visueel ingesteld en krijg meteen deze beelden bij deze nummers. Vervolgens moet ik eens kijken wat ik morgen als ringtone neem...
Het woordje 'haar' kun je twee - en wellicht meer - kanten mee uit. Ten eerste als bezittelijk voornaamwoord, maar ook als lichaamshaar, barbiehaar of kattenhaar. Planten hebben zelfs haar, kijk maar naar brandnetels of cactussen! Je kunt een trui breien van schapenhaar, ingewikkelde kapsels bouwen maar ook haar als inspiratie nemen voor projecten. Mensen zijn vaak erg intensief met haar bezig, en zodra het uit een doucheputje komt, los op een kledingstuk zit of bij het eten ligt is het ineens verwerpelijk. Aan mij om uit te zoeken waar de grens ligt waar de algemene fascinatie ophoudt en die van mij begint.
Toegevoegd op 13 juli 2005, reacties: | e-mail kan ook
Het concept is zo vreemd voor mij dat het wel iets moet zijn uit een andere cultuur. Mijn vermoeden wordt nog eens bevestigd doordat in de wasserettes die ik ken alleen halfslachtig Nederlands sprekende Indiërs de zaak runnen. Tegenover de wasserette hier om de hoek zit een Surinaamse viswinkel met alleen maar vrieskisten, meer dan twintig vrieskisten vol vis! Wellicht kan ik hier een vriesvak huren? Net als ik een wasmachine huur voor een uurtje? Bij wasserettes denk ik altijd aan afhaalrestaurants, daar kan ik ook niets aan doen. Ik denk dan aan afhaalrestaurants waar je zelf nog je eten klaar moet maken, een soort zelfwok concept zeg maar. Eigenlijk had ik meer een magnetronmuur in gedachten, als eten uit de muur maar dan anders. Je koopt een magnetronmaaltijd (uit de Surinaamse vrieskist?) aan een balie en gooit een muntje in de magnetron. Hier opeten of meenemen?
Weet je dat ik nog nooit in een wasserette was geweest met mijn was? In tegenstelling tot mijn buren heb ik een keukenkastje minder en daar staat een heuse eigen wasmachine. Vandaag week ik echter uit naar de wasserette omdat mijn dekbed te groot is voor mijn machine. Als je denkt dat katten schattige wezens zijn lees dan vooral verder. Een van mijn katten heeft last van blaasgruis en kan zijn plas nier meer goed ophouden. Hij komt nu dan ook niet meer op bed...
Toegevoegd op 11 juli 2005, reacties: | e-mail kan ook
Eigenlijk had ik de Arena groter verwacht, het blijkt meer een shuttle dan een moederschip wat betreft de afmetingen. Maar de opbouw van een festival is wel boeiend om te zien. Het contrast met 's avonds was enorm. Toen ik rond half twaalf voor het eerst weer de zaal ik kwam stonden er duizenden mensen gekleed in het zwart te swingen op opzwepende ritmes. De opening heb ik niet gezien maar rond half twee heb ik toch de megamix gezien, met lasershows, vuurwerk - in tegenstelling tot de Roxy is de Arena niet afgefikt (oohooh, wat een cliche Hannah) - en acts op grote videoschermen. Het hele stadion trilde op haar grondvesten. Ik stelde me zo vor dat een paar dagen later hier weer gewoon een voetbalwedstrijd plaatsvond... Bij onze stand heb ik nog een heerlijke massage gehad, ik kreeg het gevoel aan het crowdsurfen te zijn en alsof zich een vortext vormde in mijn aura.
Mensen gekleed in het zwart was ik al gewend van leerfeesten, gothic, kraakfeesten of queeruption. Wat soms prettig was voor het oog waren veel jongens met ontbloot bovenlijf wat op andere feesten vaak niet wordt toegestaan. Sommige meiden zagen er trouwens eerder uit alsof ze naar het strand gingen, tja... Inmiddels sta ik ook op de site, foto 80.
De kinky VIP lounge stelde weinig voor, er liepen wel mensen rond in leer of fetish outfits maar de sfeer was vergelijkbaar met de andere VIP rooms. Het is wel leuk om gewoon overal langs te kunnen en rond te kijken. Boeiender was de rand tussen het veld en de tribunes, je hebt dan een perspectief dat anderen niet hebben, zo van onderaf.
Toegevoegd op 10 juli 2005, reacties: | e-mail kan ook
Komend weekend zal ik er dieper op ingaan, maar kijk alvast lekker rond op de vernieuwde site! Stuur een mailtje wat je ervan vindt of reageer door op de link onderaan dit stukje te klikken. het zit namelijk zo, als je een andere haarkleur hebt, nieuw werk, dan hoort daar omkatten * van de site ook bij vind ik. De kleuren zijn behouden gebleven en de vorm is echter aangepast en hopelijk overzichtelijker.
Toegevoegd op 8 juli 2005, reacties: | e-mail kan ook
Inmiddels heb ik via de mail positieve reacties en steunbetuigingen mogen ontvangen, mijn dank is groot! Er zijn nog mensen die een schermresolutie hebben van 800 x 600, misschien kan ik beter een andere monitor regelen dan de site aan te passen ;) Bij 1024 x 768 of groter heb ik geen problemen geconstateerd. Inmiddels is het archief voor het grootste gedeelte ook omgezet (op speciaal verzoek).
» Top »Het systeem is (vanochtend) tegen mij. Een voorbeeld: voor mijn domeinen papierknipkunst.nl en artificialwomen.com ben ik net te laat met verhuizen en moet voor een heel jaar betalen. Daarnaast moet ik extra betalen voor papierknipkunst.nl omdat het domein niet eens echt op mijn naam staat omdat vier jaar geleden particulieren geen .nl mochten hebben :( Voor mijn andere domeinnamen ben ik hard aan het nadenken of ik ze wel wil houden. Ik moet gewoon snijden in mijn vaste lasten voor ik in het moeras wegzink van rekeningen en herinneringen. Als een van jullie lezers een of meerdere suggesties hebben, vertel het mij! Misschien is er straks geen budget meer voor dit blog, maar ik wil wel weten of het iemand kan schelen dat ik online verdwijn...
Vannacht heb ik trouwens over Londen gedroomd, waarschijnlijk omdat ik gisteren hoorde dat er eind dit jaar een kunstenaars/transgenderweekend plaats gaat vinden. Met de trein naar Londen, via Brussel, schijnt maar zes uur te duren, bij vliegen komt er toch inchecktijd bij en reiskosten van en naar het vliegveld. Nu ligt het metrosysteem er plat. Zitten de Fransen erachter omdat ze de Olympische Spelen niet krijgen? Is het een afleidingsmaneuvre van Bush vanwege de top 8 in Schotland? Vernietigd het systeem zichzelf? Of is de decadentie er wederom te groot geworden zodat de stad moet branden (zie 'Batman begins')?
Toegevoegd op 7 juli 2005, reacties: | e-mail kan ook
Alweer een vlieg ingeslikt! Dat betekent nog een extra rondje vliegen om de krop weer aan te vullen. Zal ik eens een web spannen als een spin, met een gootje naar het nest als voedertrog. Scheelt mij weer een extra rondje vliegen. Wellicht is dat wat men met netwerken bedoelt? Een netwerk van webben en gootjes. Eigenlijk omgekeerde irrigatie. Hoe heerlijk me nooit meer te hoeven verslikken in een vlieg. Alsof k op vliegen kan leven! De kleine is er verzot op dus ik moet wel.
Toegevoegd op 6 juli 2005, reacties: | e-mail kan ook
Maandenlang ben ik op zoek naar werk en uitgerekend de dag dat een werkgever mij wil hebben wordt ik gebeld door een uitzendbureau dat ze een vacature voor me hebben! En vandaag alweer! Zolang het maar niet is om ergens te gaan klussen want thuis zit alles onder het stof, muurvuller en verf... Maar ik heb de gaten gedicht die ik wilde dichten en ga zo toch nog proberen latjes in stukken te zagen.
Ondertussen ben ik ook bezig met het omkatten van deze site, het resultaat komt pas over enkele dagen online als alle pagina's zijn omgezet naar de nieuwe lay-out.
Toegevoegd op 5 juli 2005, reacties: | e-mail kan ook
Een jaar geleden zat er al verandering in de lucht, nu krijg ik 'm door. Deze week eens kijken of ik de juiste haarkleur te pakken krijg - Hannah, nu nog blonder - ;) Over twee weken zit ik weer in de klas voor m'n nieuwe werk. Ondertussen moet ik officieel door solliciteren, eens kijken hoe ik dat in pas. Nog snel de liggende klusjes in huis oplossen, zoals vandaag heb ik er voor gezorgd dat de wc niet meer lekt bij het doorspoelen. Zo maar eens de boekenkast van nieuwe planken voorzien.
De picknick gisteren was erg leuk! Op een gegeven moment waren we met 17 mensen. En net gisteren was het geweldig weer en de dagen eromheen een stuk minder. Op 7 augustus is de volgende, maar dan organiseren de Noodles het.
Het is eigenlijk een vreselijk iets als je tegen het UWV of een toekomstig werkgever moet zeggen dat je weinig tot niets aan kunst zal doen in de toekomst. Zoiets gaat zo tegen je gevoel in. Je verloochent jezelf ook. Ik zou er tegenaan moeten kijken alsof het een acteerprestatie was, om het dragelijk te maken. Maar eigenlijk kook ik een beetje van binnen. het voelt alsof ik een kind naar kostschool heb gestuurd en hem of haar alleen mag opzoeken in de vakanties en dan slechts door een raam gescheiden blijven. Iets dergelijks. De metaforen druppelen binnen. Ik ga mij elders in huis afreageren.
Toegevoegd op 4 juli 2005, suggesties: | e-mail kan ook