Staat Hannah schaakmat?
Na het 'vuurwerk' (boum, big bada boum!) eerder deze week nu een iets luchtiger verhaal. Het is niet lang geleden dat ik op de fiets een poëtische inval kreeg. Het constante gevecht tussen fietser en toeristen in Amsterdam had iets weg van een schaakspel. Wie voorrang verleent laat de ander een pion verzetten. De tegenstander die voorrang heeft verzet de pion. Zodra ik voorrang heb en iemand anders hard moet remmen, is dat dan 'schaak'? En wat is dan 'schaakmat'?
Toegevoegd op 17 augustus 2005, reacties: | e-mail kan ook
Hoezo een kort lontje? Ik ben Hannah!
Wat zeur je nou man? Ik schiet helemaal niet snel uit mijn slof! Waar bemoei jij je eigenlijk mee! Heb ik jou wat gevraagd soms? Heb ik wat van je aan of zo? Kun je niet de andere kant op kijken? Ik vind het best als je door rood wilt rijden, of rood wilt staan, maar sta mij niet in de weg! Doe eens een stap opzij verdomme als ik erlangs wil, ja!? Een te kort lontje??? Zal ik eens een aansteker bij jouw lontje houden!? Mag dat ook al niet meer tegenwoordig? Sorry hoor, maar zo gaat dat, ik ben Hannah! Is een scheldblog ook al een doorn in het oog van de regering? Laat ze eerst eens hun eigen zaken op orde hebben! En hoezo ben ik niet op tijd op mijn werk, zitten er klanten in de wacht dan!? Is het 'servicelevel' niet naar wens dan!? Moet ik daarvoor vroeg uit bed komen!? Voor die paar lullige vragen!? Weet u wat u kunt doen meneer!? Stop die hypotheek maar in uw ***!
Hannah weet ook wel dat de wereld steeds harder wordt, zij doet daar ook aan mee. Er gaat bijna geen dag voorbij of zij moet hard remmen om niet een fietser aan te rijden of om niet onder een auto te komen. Waarom zijn er eigenlijk nog stoplichten in Amsterdam? Is zij op het werk de praatpaal van de klanten? Wat is het nut van gedogen? Hannah pakt een van haar scharen en knip pardoes nog een centimeter van haar lontje af, zij pikt het niet meer! En u!? Wat doet u verdomme!?
Toegevoegd op 15 augustus 2005, reacties: | e-mail kan ook
Relativeren tot sonnet
Als een schip wil aanmeren in de haven
en er valt nauwelijks te manouvreren
de structuur hierbij zal ik toch gaan staven
dan zorgvuldig verzamelen en beheren
In drie colonnes komen zij opdraven
maar ja, ideeën zullen mij niet snel deren
ik zal mij er eerst uitgebreid aan laven
totdat zij mij steken en zij mij bezeren
Waren de vragen maar op briefjes geschreven
als iemand ze dan had kunnen noteren
had ik geweten waar zij waren gebleven
Vragen zijn soms echt moeilijk te verteren
in tegenstelling tot het schip van zoëven
kost het mij steeds meer kracht mij te verweren
Toegevoegd op 9 augustus 2005, reacties: | e-mail kan ook
» Top »En het werd zomer...
Daarnaast moet ik natuurlijk nog meer verslag doen van De Parade, vanavond ga ik weer. dan nog het incident waarbij ik Dolly Dots of Luv ( is er verschil?) hoorde komen uit de Moskee hier aan het plein! De bewuste moskee staat bekend als radicaal, maar dit soort muziek... Hoogstwaarschijnlijk was het een verloren boot van de Canal Pride...
Toegevoegd op 8 augustus 2005, reacties: | e-mail kan ook
Waar ben ik aan toe?
Wederom was de Vondelparkmeeting voornamelijk erg gezellig, een bron van ideeën en nieuwe contacten. Fijn, een aantal bekenden weer te zien en mensen te leren kennen waarvan ik hun blog onlangs had bezocht. Een van de ideeën is om blogs voor te lezen, in bijvoorbeeld De Balie of in een uitklapbaar biechthokje, op de Dam, het Museumplein of in de tram. Mensen kunnen dan voor een euro een stukje blog aanhoren, zonder te weten van wie. Nu zoek ik nog meer mensen die mee willen doen. Helaas ging de inspiratie niet alleen de originele kant op.
Naarmate de avond vorderde bleef slechts de harde kern over van de Nederlandse bloggers. Maar of ik daartoe behoor? Wil ik daar wel toe behoren? Ondanks de (3) rose en rode port bleven twee vragen en een opmerkingen in mijn hoofd aan de 'vlaggenstok' hangen. Deze 'vlaggenstok' werd mij virtueel tussen de schouderbladeren gestoken waarbij mijn toch al tere rudimenten van vleugels ernstig bezeerd werden. Buiten in de buitenlucht in het park brak de 'vlaggenstok' af en nu vanavond voel ik de splinters nog.
Vanmiddag heb ik met een stel goede vrienden nabij het Oosterpark in cafe 'East of Eden' gezeten en bijgepraat. Zonder pincetten maar met woorden hebben zij voorzichtig alle splinters getracht te verwijderen. Sommige zitten echter te diep en moet mijn lichaam zelf naar buiten zien te werken. Ik denk dat dit niet te veel tijd zal kosten. Veel lachen bijvoorbeeld helpt geweldig. Misschien helpen beide ook goed voor de stress waar ik mee kamp, over o.a. de aankomende studie.
Toegevoegd op 7 augustus 2005, reacties: | e-mail kan ook
Waar ga ik naartoe?
Nou, dat wil zeggen, vanmiddag ga ik voor de tweede keer naar de Vondelparkmeeting. Vorig jaar had ik een dubbele afspraak maar dit jaar gelukkig niet. Als de sfeer er eenmaal goed inzit kan ik blijven zolang ik wil! Een aantal mensen van de lijst ken ik nog wel van vorig jaar en zie ze graag weer. Er staan overigens ook veel nieuwe namen tussen. Daarbij heb ik dit keer al ruim een jaar een blog, en toen nog maar net. Vanaf komende week kan ik ook afbeeldingen plaatsen gemaakt met mijn mobiel, met onderwerpen als 'there's nothing a good piece of Duct-tape can't fix'.
Als ik zo vanaf mijn balkon naar buiten ga hangen kan ik straks nog een glimp opvangen van enkele boten van de Canal Pride, ik ga er veder niet naartoe dit keer. Ik ben ok blij dat de meeting waarschijnlijk binnen is in de Vondeltuin.
Toegevoegd op 6 augustus 2005, reacties: | e-mail kan ook
Waar was ik gebleven?
Het viel me niet meteen op, maar verderop kolkten de wolken meer dan gewoon. Toen ik de andere kant op keek zag ik letterlijk een ring in de wolken waar ik de maan doorheen kon zien. Boven de ring was nog net een hoek zichtbaar van een gebouw of vorm. Het licht had bovendien een vrij ongewone intensiteit voor een bewolkte dag. Vanuit het huis kon ik het verschijnsel slechts waarnemen door het raam van het dakkapel.
Niet veel later verscheen de tornado vlak voor het huis, met een asgrauwe kleur. Ik had het gevoel of ik deze bijna aan kon raken. De tornado passeerde het huis waar ik mij bevond. Het leek mijn ouderlijk huis, alleen stond het huis van de naaste buren wel erg dichtbij waardoor de daken elkaar deels overlapten. Op het dak stond een lang kledingrek waarvan ik de kledingstukken op wilde offeren aan de hongerige tornado, ik hield mij echter in.
Is deze tonado net als de eerdere symbool aan een heftig emotionele periode? Geraak ik de volgende keer in het oog ervan en leer meer over mijzelf? Waarom was ik zo nieuwsgierig en niet bang?
Vandaag overigens een uur te laat op het werk aangekomen, had me vergist in mijn rooster. Volgende week de eerste avonddiensten. De sfeer is nog steeds goed en het klantcontact went ;) Misschien vanavond toch maar afreageren op een kaart.
Toegevoegd op 3 augustus 2005, reacties: | e-mail kan ook