Zodra ze zondagochtend vroeg in mijn bed kroop en mij meetrok wist ik weer wat voor dag
het was. De laatste keer was alweer weken geleden dus het werd wel weer eens tijd.
Waren we vorige keer naar het strand geweest, vandaag gingen we uit eten.
Want vandaag was toch ons jubileum?! Vandaag op de kop af was het een half jaar dat we
ons huis deelden. En alleen door vriendschap gedeeltelijk te vervangen door een hechte
familieband, hebben we weten te voorkomen dat het echt uit de hand liep.
Maar deze zondag zouden we samen doorbrengen en afsluiten met een etentje aan ons
vaste tafeltje in ons favoriete restaurant. Al gauw lagen we te stoeien waarbij
m'n huisgenootje meestal snel onder belandt en gilt dat ik valsspeel.
Ik verslap dan even mijn greep en zij neemt mij vervolgens te grazen.
Stoeien verandert in kletsen, verandert vervolgens in bijpraten, wat weer leidt tot serieuzere
gesprekken en voor we het weten zitten we samen te janken. Dus ook deze zondag.
Om alles te laten zakken trekken we ons gescheiden terug in één van onze kamers,
halen een paar keer diep adem en laten alles weer los. Het eventuele gat wordt toch wel
door het altijd heerlijke eten opgevuld. Eigenlijk is één dag veel te kort
om alles te doen en zeggen wat we wilden. Dus als je dit leest, wanneer zullen we weer?
© Hannah Biemold