Aan het plafond hingen touwtjes met de kleinere voorwerpen en op planken langs de wanden
stonden de grotere. Enkele van de kleinere voorwerpen bleken knuffelbeertjes te zijn en strak in
grote glazen potten op de hoogste planken zaten pluche beren gevangen achter het gebogen glas.
Allereerst besloot ik de touwtjes met de kleine beertjes door te knippen en deze in veiligheid
te brengen. Daarna schroefde ik waar mogelijk de deksels van de potten en tilde de stevigere
berenexemplaren uit hun benarde positie. Sommige potten overleefden de reddingspoging niet
en sneuvelden, maar wie maalde daar nu om behalve misschien de drie heksen? Al moest ik toch
voorzichtig en enigzins gehaast te werk gaan, wilde ik alle beren op tijd bevrijd hebben.
In de aangrenzende ruimte nam ik armen vol beren mee naar buiten voor de herverdeling.
De volgende fase kon beginnen.
Hetzelfde zou ik moeten doen in warenhuizen waar hulpeloze
pluche wezens blootgesteld zijn aan keurende blikken en grijpgrage kinderhanden. Ook hier
dient het Berenbevrijdingsfront in actie te komen en de beren te verspreiden, door
het warenhuis of armenvol pluche mee naar buiten te nemen en een beter onderkomen
voor ze te vinden.
Ik weet het, en ik zou willen dat jij het ook weet, er is nog zoveel werk te verzetten voor ons.
Wij moeten echter sterk zijn en opstaan tegen diegenen die ons willen tegenwerken:
de drie heksen - die voorlopig uitgeschakeld zijn - en winkelbedienden.
Maar ik heb vertrouwen en weet dat jij achter me staat.
© Hannah Biemold